Ana içeriğe atla

Ayrılık Acısı Hafifler mi?

Aradan zaman geçer, hafiflemesini beklersin, hafifledi zannedersin.

Sonra küçücük bir olay olur...

Derinlerden hızla gelir...
Anında oraya çıkar...
Ve bakmışsın ki onca zaman, onca emeğe rağmen hiç de hafiflememiş. Olduğu gibi duruyor.

Patlamaya hazır bir bomba gibi içeride, derinlerde duruyor.
Öyle bir yerleşmiş ki...
Onu ortaya çıkaracak o küçücük olay, ortalığı dağıtmaya yetiyor.

Geriye göz yaşları kalıyor...

Volkan Özyılmaz

Yorumlar

Tufan dedi ki…
Cok guzel ifade etmissin. Insan psikolojisi boyle garip birsey iste... :)
Adsız dedi ki…
Zaman ve zihin yanılgıları, Varlığı ile yer edinen, yokluğu ile acı veren biriyle tanışmak zaman içinde, Ondan önce o yoktu, Ondan sonra da o yok, herşey Onlu zamanların nostaljisi, Ayrılık acıtıyor bitmesini istemediğin halde ayrı kalmak zorundaysan, ama sonuçta bu bir karar, saygı duymak alışmak lazım, bir taraf biz olmaktan vazgeçmiş... adı nasıl başka ayrılık konabilir ki, evet bunun ilacı zaman ve zihni özgür bırakabilme, hayata Onlu anlar için teşekkür etmek, yaşamın her anına şükretmek, ve onun için iyi temennilerde bulunmak, kendini özgürleştirmek, ve mutluluk diye onun ismiyle kodladığın şeylerin aslında senin içinden geldiğini anlamak, işte o zaman hafifler...
Turgut Alp Bekoglu dedi ki…
Okudum.
Turgut Alp Bekoğlu.